Déja vu

Zwaailap

"U komt weer op dezelfde afdeling als vorig jaar meneer Heerings" 
zegt de vriendelijke verpleegkundige die ons bij de receptie van De Hoogstraat ophaalt. 

Ik zuchtte. Gelukkig. Dus niet naar de zware gevallen. 

"Uw kamernummer is 603"

Dat klinkt bekend. En inderdaad. Een jaar geleden lag ik ook in de zeer ruime kamer 603. Dat is geluk hebben, want het is een kamer voor twee personen met twee badkamers. Ik krijg hetzelfde bed toegewezen als een jaar geleden.

Ik maak kennis met Harry, mijn kamergenoot. Binnenkort mag hij zijn bed uit. De zwaailapoperatie  was succesvol. De doorzitwonden passé. Net als mijn kamergenoot Jan, vorig jaar, heeft hij een jaar lang in bed gelegen. Het verschil met Jan is, dat Harry snurkt als een kettingzaag. Dat houdt eventjes aan en vervolgens houdt het geluid plotseling op. De eerste nacht begon ik te tellen. Na 60 seconden begint hij, naar adem snakkend, weer te ademen. Ik heb voor de zekerheid maar het verplegend personeel ingelicht. Nu slaap ik rustiger, ondanks zijn zijn geronk.

Déja vu

Ik herken de meeste verpleegkundigen, therapeuten en ander personeel, en zij mij. De revalidanten van vorig jaar zijn allemaal vertrokken.
Tot mijn verbazing zie ik echter in de eetruimte Jan, mijn kamergenoot van vorig jaar. Ook zijn zwaailapoperatie is succesvol geweest. Maar het heeft dan toch nog wel een jaar geduurd voor hij van bed naar een rolstoel kon verhuizen. Hij zwaait binnenkort af.

Voordat ik naar beneden ga voor therapie berg ik mijn computer op in het metalen kluisje in mijn kast. Daarvoor moet je een viercijferige pincode intikken en afsluiten door op 'close' te drukken. Een kind kan de was doen. Ik tik dus de vier cijfers in en druk op 'close'. Er gebeurt niets. Ik probeer nog eens, en nog eens. Dan verschijnt een code die ik niet thuis kan brengen.

De TD wordt gebeld, en 's-middags hoor ik dat alles weer werkt. Ik probeer opnieuw. En.... vruchteloos. 
De TD er weer bij. 
"Ja die kluis is echt kapot." 
Het ligt dus niet aan mij.

Ook dit is déja vu, want precies een jaar geleden, in precies dezelfde kamer, in precies dezelfde kast, met precies hetzelfde kluisje gebeurde precies hetzelfde. Ik wordt nog bijgelovig.

De kluis is inmiddels vervangen door een - werkende - andere kluis. Leve de TD. Ze hebben ook in korte tijd de eerste lekke band van mijn nieuwe rolstoel geplakt

Papegaai 

In het Meander ziekenhuis hing een papegaai boven mijn bed. Daarmee kon ik me goed zonder te veel over het matras te schuiven van de ene naar de andere zij omdraaien in het smalle bed.
In De Hoogstraat ontbreekt de papegaai. De arts-assistent wil me geen papegaai geven, dan zou ik teveel schuiven. Ze zijn hier, terecht, als de dood voor schuif en doorligplekken. Die leiden, zoals gezegd, regelmatig tot meer dan een jaar horizontale verpleging en zwaailapoperaties. Mijn kamergenoten weten er alles van.

De eerste nacht heb ik me, door het geronk en de angstige stiltes van Harry heen, met uiterste krachtinspanning en veel geschuif moeten omdraaien naar een andere zij. Ik was de volgende ochtend onuitgeslapen en not-amused. Dat is ook doorgedrongen bij de arts en arts-assistent. Ze gingen overstag en nu, met papegaai, gaat het draaien beter.

Niet alles is déja vu

Rest me nog te melden, dat ik mijn uiterste best doe om de voornamen van de revalidanten waarmee ik kennis maak uit mijn hoofd te leren: Peter, Walter, Mildred, Petra, Ria, Gabbi, Jan-Willen, Hans-Peter, Frank, Harry, Andrea, Ton, Hennie en Rodie. Jan kende ik al. 
De voornaam van behandelend arts Katja en secretaresse Esther kende ik al, Laura nog niet.
De therapeuten Petra, Peter, Jessica, Kim, Martijn en Birgit kende ik nog van vorig jaar.
Van de verpleging kende ik nog: Carla, Trudie en Annelien. Nieuw voor me zijn Klazien, Fenna, en Mekdes.
Jaqueline zwaait nog steeds de huishoudelijke scepter en Trudy en Valerie zijn nieuw voor me.

Er zullen ongetwijfeld nog vele nieuwe gezichten en namen bijkomen.

 

20 februari 2019

 

Je kan je hier aanmelden voor de >> Nieuwsbrief nieuwe verhalen <<.

Dan kijg je de nieuwste verhalen die ik schrijf per email toegezonden.