Op het strand

"Susan..."
"Mmmmm"
"Waar zit je naar te staren?"
"Naar de zee, de golven en al die mensen."
"Wil je mijn rug even insmeren?"
"Ga op je buik liggen. Waar heb je de zonnebrand, Moniek?"
"Daar in de tas."
"Oke. ga maar liggen."
"Wacht even. Kijk daar achter die uitkijktoren, daar zwaait iemand naar ons."
"Waar?"
"Daar, bij die groen-gele parasol. Hij loopt onze kant op. Kijk hij zwaait weer."
"Ik heb mijn lenzen niet in. Loopt hij hierheen? "
"Is dat een kennis van jou? Hij zwaait weer. Moet je niet terug zwaaien?"
"Ik weet het niet.... Ik zie het niet goed.... Zou het Willem zijn, die is ook zo bruin."
"Hij komt naar ons toe. Herken je hem nu?"
"Ja, nee, die ken ik niet. Wat moet hij van ons? Wat een stuk zeg! Pas op, hij zwaait weer."
"ga liggen! Dan smeer ik je rug in."
"Hij heeft het op ons gemunt. Hij komt recht op ons af."
"Hoe ver?"
"Hij is nu vlakbij je. Houd je rustig."
"Oh, help, het dopje."
"Wat doe je nu?! Het loopt van mijn rug af.
"Heb je een zakdoekje? Het zit op je zwempak."
"Hè, Gatsie. Daar in de tas."
"Waar is hij? Hij was toch zojuist.... Oh, kijk daar... Naast die vrouw met dat kind..."
"Oh, ik dacht toch werkelijk dat hij naar ons... Heb je het dopje?"
"Waar kijk je naar?"
"Oh, ik dacht.... daar, in het water. Zwaait die naar ons?"
 
Omstreeks 2010

 

Je kan je hier aanmelden voor de >> Nieuwsbrief nieuwe verhalen <<.

Dan kijg je de nieuwste verhalen die ik schrijf per email toegezonden.