Het ontstaan van de wereld


Ik heb je al eerder voorgesteld aan Meta. De stem in mijn hoofd die me aanwijzingen geeft en waar ik vragen aan stel. Meta geeft altijd antwoord. Wat ik ook vraag. 
In dit verhaal beantwoordt Meta mijn vraag over hoe de wereld is ontstaan. Haar antwoord vond ik niet eenvoudig. Ik hoop dat je van filosofie houdt. Je bent gewaarschuwd.
 
Veel leesplezier.
 
Hans
 

Panta rhei

"Ik zal direct tot de kern komen, Meta, namelijk: hoe is de wereld ontstaan? Ik bedoel de werkelijkheid. Dus alles, inclusief ons bewustzijn daarvan."

"Vind je het niet een beetje afgezaagd om over het ontstaan van de wereld te beginnen? Je bent echt niet de eerste die dat vraagt. Lees de heilige boeken er maar op na. Ik heb het liever over wat anders, over wat er nú allemaal gebeurt. Waarom zou ik in de tijd teruggaan? Je weet toch dat er geen absolute tijd bestaat maar alleen maar gebeurtenissen. Niet zomaar gebeurtenissen, maar veranderingen. Niets is stabiel. Alles stroomt. 'Panta rhei' zei Heraclitus al."

"Maar er is toch een eerste gebeurtenis geweest een scheppingsdaad? Of dat nu met of zonder 'tijd' is geweest."

"Je snapt er niets van."

"Maak het me dan duidelijk Meta."

"Goed. Ik zie dat je toch niet op andere gedachten bent te brengen. Maar verwacht niet iets nieuws of revolutionairs van me. Het is alleen maar een rangschikking van wat je zelf al in je hoofd hebt opgeslagen. Meer moet je niet verwachten."

De eerste beweger

"Ja dat is goed Meta. Maar geef nu antwoord op mijn vraag: hoe is de werkelijkheid ontstaan?"

"Ik hoef je vraag eigenlijk helemaal niet te beantwoorden. Je weet al lang hoe de wereld is ontstaan: de Big Bang. Daarna de planeten en toen de evolutie met de survival of the fittest."

"Ja ja. Die verhalen ken ik, Meta. Waar het mij om gaat is: hoe is het allemaal begonnen? En wie of wat is de eerste beweger, en wie of wat bepaalt de richting van de schepping? Zit er een doel achter?"

"Ha ha ha, een doel... Nou in ieder geval geen doel en ook geen richting. Nee het is meer 'van het een komt het ander'. Ik vergelijk het maar met mezelf: ik baan me een weg door een permanente stroom van gewaarwordingen en gedachten in je onderbewustzijn. Er staan geen richtingaanwijzers."

"Maar als je een weg baant, dan kies je toch een richting?"

"Tja als je het zo wilt zeggen. Hegel dacht dat ook: dat de absolute geest zich in de schepping en de evolutie bewust wordt van zichzelf. Dat was de richting volgens hem. Bewust worden van zichzelf. Maar dat is meer een gevolg dan een doelbewuste keuze in een bepaalde richting.

Ja, ja. Ik hoor je al denken. 'En de richting van de evolutie dan? En het ontstaan van het leven uit eiwitten?'

Het lijkt inderdaad alsof daarin een soort noodzakelijke richting zit. Maar ik kan je verzekeren er zijn talloze andere mogelijkheden, die net zo logisch en net zo toevallig zijn als waarin jij nu leeft.

Die richting die jij meent waar te nemen is niets anders dan een gevolg, iets dat je achteraf constateert, en niet vooraf is bepaald of vastgelegd.

Hoe de wereld ontstaat

"Ik denk niet in tijd. Ik denk alleen in gebeurtenissen en mogelijkheden. Zo gaat dat ook met de schepping. Die is niet eenmalig en niet permanent. Er is geen absolute tijd. Dus ook geen beginpunt en evenmin een eindpunt. Wij zien dat als een stroom van gebeurtenissen, gewaarwordingen en gedachten. Die beginnen nergens en houden nergens op. Wat we voelen, ruiken, proeven, horen en zien, verandert en vervalt terwijl het ontstaat. De schepping is oneindig groot en is tegelijk zonder afmetingen, zoals een punt in de wiskunde. Afmeting en locatie hebben daarin geen betekenis. De schepping is nu.

Ik verander, we stromen. We zitten in een stroom van gebeurtenissen. Ik ben omdat ik verander.

De wereld is niet ergens in een verleden, in een beginpunt ontstaan en zal niet op den duur ondergaan. De wereld, onze wereld, ontstaat op dit moment, terwijl ze vergaat. Nu op dit moment terwijl we erover praten en filosoferen.
Wat wij de werkelijkheid noemen, die we gewaar worden en waar we ons bewust van zijn, borrelt nu op, op dit moment, uit een oneindig en tijdloos niets. Dat is de schepping en de teloorgang waarvan we ons bewust worden terwijl hij gebeurt en terwijl we er een onderdeel van zijn.
Je kan het zien als een film zonder projector en zonder operateur. Een film waar je zelf deel van uitmaakt. Een film waarin ons bewustzijn het ongrijpbare projectiescherm is waarop een oneindig aantal mogelijkheden tot leven komen. Gebeurtenissen die gedeeltelijk door jou en anderen worden bepaald, waargenomen en herinnerd terwijl de beelden ontstaan en op hetzelfde moment weer vergaan. Het is een stroom, een verandering, die zich in ons van zichzelf bewust wordt"

"Begrijp je?"

"Nou, eh...... Daar moet ik eens over nadenken.....

"Goed."

"Maar eh, Meta....."

"Hm. Ja? Heb je nog wat?"

"Als jij in mijn, eh, in ons bewustzijn zit en niet daarbuiten, hoe kan het dan dat je aanwijzingen geeft? Alsof je voorziet wat er gaat gebeuren. Kan je in de toekomst kijken?

"Meta?"

"Meta..... Waarom geef je geen antwoord?"

"Meta?"

"Meta!?"


27 februari 2020
 

 

 

Je kan je hier aanmelden voor de >> Nieuwsbrief nieuwe verhalen <<.

Dan kijg je de nieuwste verhalen die ik schrijf per email toegezonden.