Één seconde lijm

Een bagatel is niet meer en niet minder dan een bagatelle*, een niemendalletje, een futiliteit, een kleinigheid. Deze schreef ik in het jaar 2000, tijdens de cursus Korte verhalen schrijven onder leiding van Hugo Vos.

Één seconde lijm

Zachtjes doet Jan met vaste hand een klein dipje één seconde lijm op de minuscule koplamp die voor hem op tafel ligt.  Dan pakt hij het locomotiefje. Hij houdt het treintje enige tijd op ooghoogte. Afwisselend kijkt hij naar de foto en dan weer terug. Hij glimlacht. Hij pakt de koplamp tussen zijn duim en wijsvinger en voorzichtig drukt hij hem tegen de voorkant van de trein. Hij telt in zijn hoofd vijf seconden af. Dat moet genoeg zijn. Voorzichtig zet hij het treintje op de rails.

De dokter blijkt ook een liefhebber te zijn van modelspoorbanen. "Fleischmann zeker?" vraagt hij met kennersblik.

Jan knikt met zijn hoofd. "Kan je er wat aan doen?"

"Niet echt!"

Hij pakt de hand van Jan en wikkelt hem met treintje en al in dikke zwachtels in.

"Zo heb je er 's-nachts geen last van."

"Over een week zal hij vanzelf zijn los gaan."

 

2000

 

*) Een bagatelle is een klein, licht muziekstuk, meestal voor piano

 

Je kan je hier aanmelden voor de >> Nieuwsbrief nieuwe verhalen <<.

Dan kijg je de nieuwste verhalen die ik schrijf per email toegezonden.